14 Mayıs 2012

Senin yüzünden

Tam da şu an içimde öyle büyük bir sıkıntı var ki...

Eve dönüp ama gerçek evime dönüp yatağıma gömülmek istiyorum. Geceleri sabaha kadar oturmak, etamin işlemek, satamamak, saatlerce sevdiğin sesi dinlemek, aptal aptal televizyon izlemek, kitapları karıştırmak... Hepsini hepsini öyle çok özledim ki.. Özgürlüğümü özledim.

Geldiğim için pişman mıyım? Hayır. Gelmemiş olsam, hep merak edecektim başarıp başaramayacağımı, hemen dönüp dönmeyeceğimi. Şimdi iyi oldu, biliyorum ki hayatımı istediğim gibi yönlendirebiliyorum. Ben yapıyorum.

Geldiğimden beri o kadar az düşünüp o kadar çok şeyi içime attım ki tabiri caizse şiştim. Bağıra bağıra ağlamak istiyorum. Birinin yakasına yapışıp "Senin yüzünden!" demek istiyorum ama ne öyle bir insan var ne de ben eski benim zaten.

Evet hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağı aşikar. Eve dönsem iki güne kalmaz deliririm biliyorum. Yalnızım çünkü evde. Tam anlamıyla, bu sefer tam anlamıyla yalnız kalırım. Eski hayatımı öyle çok özledim ki, her şey eskisi gibi olsaydı keşke.. Keşkeler manasız. Hiçbir şey eskisi gibi olmaz.

Öyle bir şeyler..
Şimdi hemen bu akşam buradan yok olup evime gitmek istiyorum.
Keşke orada bıraktığım her şeyi yine orada beni beklerken bulabilsem...

Siktir!

4 yorum:

acıdan_geçtim_güzelleştim dedi ki...

benzer bir ruh haline sahibim şu ara. Hayat değiştirmek kolay olmuyor aslında. yine de dediğin gibi kafana eseni yapmak lazım ki özlemlerine yenileri eklenmesin...

Erdi Karadeniz dedi ki...

Bedeli içini acıtsa da kendi yolunda yürümenin hazzına değer. Bunu düşün bence, sıkma canını.

PisPatria dedi ki...

Durumum öylesine sabit ki mevsimlere de bok atamıyorum. geçmişin bir bölümünü özlüyorum sanırım ya da geleceği düşünmekten vazgeçtiğim için geçmiş cazip geliyor. kafam karışık.

PAPATYA PRENSES dedi ki...

bu aralar son cümleni çok seviyorum.
herşeye siktirrrrr!oh canıma değsin..