23 Kasım 2010

26712254083751



Yarın o malum günmüş.. 
Ne güzel!! Öğrencilik hayatım boyunca hayalini kurduğum o günün adını dahi anamayacak, anmayı bırak, duymaya tahammül edemeyecek duruma gelmişim. 
"Ben böyle hayal etmemiştim." demeyeceğim, hayal değildi çünkü bu.. Planlarımdı bunlar benim. Üstelik hiçbir yerde yanlışlık yapmadım ben. 
Ne oldu? Onca zaman çalışıp kazanmanın getirisi ne oldu? HİÇ..!!
Televizyonlardaki aptal yarışma programlarından bir farkı yokmuş meğer hayatın. Son soruya kadar en yüksek parayla gel, son soruda çuvalla ve elde var sıfır!!
Kumar.! Hayat kumardan ibaretmiş aslında. Hak, hukuk, adalet çerezlikmiş sadece. 
Ağlıyorum evet, neye ağladığımı da bilmiyorum ya da ağlamam neyi değiştirecek.? Gerçi susmanın da bir faydası yok bana.. 
Ağlarken midem bulanıyor. Kusacak gibi oluyorum ama kusamıyorum da, çok garip. 
Keşke diyorum artık.. Eskiden keşke dememeye gayret ederdim şimdi ise keşke dememenin ikiyüzlülük olacağını düşünüyorum evet, keşke yıllarca ders dinleyeceğime gezip tozmama baksaymışım. Keşke ev işlerinde anneme yardım etseymişim, keşke gecelerce aptal dersler yüzünden uykusuz kalmasaymışım, keşke ödev yetiştireceğim diye kendimi paralamasaymışım, keşke son derslerde okuldan kaçıp erkenden eve gelseymişim, keşke "O kadar saat ders mi olur, seni mi bekleyeceğiz?" deyip beni servisten atan servis şoförüne ve diğer okullardan arkadaşlara "Haklısınız" deseymişim, keşke keşke keşke... Keşke ana sınıfında ertesi gün yapacağımız pamuktan kardanadamı nasıl yapacağımı bilmediğim için geceden ağlamaya başlamasaymışım. Keşke keşke keşkeeeeee!!
Ana sınıfı da dahil okula gitmeseymişim keşke. Gitmeseydim de şu halde olurdum muhtemelen. Bir farkım var mı, yok.. 
Ne yapacağımı şimdi de bilmiyorum, o zaman en azından ne yapacağımı bilmediğimi bilmeyecektim. Bence fark yok. 
Yarın o malum gün evet.
Öğrencilerimi özledim ben! Beni o aptal okuldan öğretmen geldi diyerek sepetlemeselerdi  devam ederdim  sonuna kadar, o üç kuruşla yaşamaya. Çünkü öğrencilerim vardı, çünkü bir işe yarıyordum. 
Yarın yarın yarın!!
Her sene o malum günümü kutlayan kişi sayısı azalıyor. Önceden hediye bile verirdi ailem. Artık onlar da kesti umudunu. Saçma bir şey olduğunu fark ettiler sanırım.
Geçen sene yazdığım yazı bu blogda hala. Link falan vermiyorum, çok mühim değil. Ne kadar mutluydum o gün. Önceki gecesi ne kadar heyecanlıydım. İlk ders nasıl nasıl nasıl gururluydum. Öğrencilerimin elimden alınması... Hayat!
Yarın o malum gün.. ve ben evde olacağım, okulumda değil.!!
Öğrenci döven, öğrenciye hakaret eden, kopyayla torpille öğretmen olan "öğretmen"ler görevde olacak, ben olamayacağım. 
Sağ ol  Tanrı! Sen varsın ve bunları görmüyorsun öyle mi? Nasıl telafi etmeyi düşünüyorsun bu olanları? Yok yok sen kal öyle.. Yıllardır böyle gelmiş böyle gider değil mi? Sen de alıştın sanırım..
Çocukken her ülkenin tanrısı başka diye düşünürdüm, sanırım o zamanki düşüncem doğru olanmış. Sen Türkiye'nin tanrısı olmalısın, bu kadar susan, bu kadar bakan bir tanrıya başka bir şeyi layık göremedim ben. 
Özür dilerim..!
Umurumda değil şu saatten sonra bana dünyayı versen. O kadar zaman çektiğim sıkıntıyı ben biliyorum ve sahip olduğum yeni hastalıkları ben yaşıyorum. Her şeyi telafi etsen bunu telafi edemezsin. Edemezsin!!
Sana gelmemek için ölmem bile ben. Çağırma, gelmeyeceğim.!

10 yorum:

çocuk dedi ki...

öğretmenler günün kutlu olsun örtmenim. üzülme.

Nunuş dedi ki...

bir gün herşey yoluna girecek pippim inanıyorum buna.. sen o çok istediğin öğrencilerine kavuşacaksın,onlarda senin gibi şahane bir öğretmene sahip olacaklar.. öğretmenler günün kutlu olsun..

Deli Paratoneri dedi ki...

senden şahane örtmen olur dostum, bunu sen de biliyorsun. en yakında 657li olman ve aramıza katılman dileğiyle.. :)

Montevida dedi ki...

Okurken sinirden gözlerim doldu, çünkü haksızlığı resmen görüyorum. Ufak bir kıyaslama yeterli. Seni sadece bu blogdan tanıyorum ama okuduklarımdan bile bugünün esas sen ve senin gibi öğretmenlerin günü olduğunu biliyorum. Öğrencilik hayatım boyunca hep öğretmenlerimden çektim, çoğu ciddi anlamda aşağılık kompleksliydi, sinsice arkamdan yaklaşıp saçımı kesen edebiyat öğretmenim oldu benim, evde kocasına kızıp, acısını çıkarmak için sırf öğrenciyim diye öğretmenliğine güvenerek seviyesizliğin doruklarında konuşan hocalarım oldu. O yüzden öğretmenliğin ne kadar hassasiyet gerektirdiğini çok iyi bilirim. Onlar orda derse girmeye üşenirken, senin gibi "gerçek" idealist öğretmenler bu durumda ve buna şahit olmak bile acı ama çok inanıyorum ki öğrencilerine kavuşacaksın bir gün, çünkü bu kadar emek karşılıksız kalmaz, kalamaz. Burası Türkiye olsa bile...
Öğretmenler günün kutlu olsun.

içimden geldiği gibi ~~~ dedi ki...

Yaklaşık 15 dk. önce mesaj attım faceden.İlginç ki bu yazını şimdi okuyorum.Eğer önce bu yazını okusaydım o mesajı atmazdım...
Pişman oldum şimdi.Bu yazıya istinaden,kendini daha iyi hissedesin diye yazmadım.Çünkü ne hissettiğini biliyorum,yaşıyorum bende aynı sıkıntıları.Gerek yok böyle yazmana sistem aptal,kusur bizde değil...
Her zaman olduğu gibi,siyah kutucukta yazıyor ya ne düşündüğümüz.:))
Sevgiyle kucakladım seni...

cemo dedi ki...

Öğretmenler günün kutlu olsun haşmetcim :((( Üzüldüm bak bu günde öğrencilerin olmamasına.Adaletsizlik her yerde maalesef.

wimparella dedi ki...

....

rectoa dedi ki...

nirelerdesin ki acep?

Rad dedi ki...

Muhtemelen bu yorumumu yayınlamayacaksın ama madem blogunu geziyorum sende benden birşeyler oku...

Sen Tanrı diyorsun ama kendi adıyla hitap etmek gerekirse Allah mükemmel bir düzen kurmuş ve bu düzeni ve sonrasını nasıl yaşayacağını anlatan muhteşem insanlar ve kitaplar göndermiş. Öğretmen atamaları öteki taraftan yapılmıyor Allah' ın yarattığı kendine ait iradesi olan insanlar yapıyor. Zaten hepimiz bu yaşamın kullanma kılavuzuna uygun yaşasaydık kimsenin bir derdi olmazdı. İnsanların yaptıklarını Allah' a isnat ederek sen kimsenin aklında yokken seni var olmaya değer kılana iftira etme...

Bir kendine sor acaba ben güzel yaşasaydım gene isyan edermiydim diye. Ben sana söyleyeyim etmezdin. Bir gariban bir yerlerde ezildiğinde de Allah versin derdin. Aklına ne zekat ne fitre ne de sadaka gelirdi. Sadece sevinirdin Allah beni seviyor ben zenginim yühuuuuuu...

pippi haşmet dedi ki...

@Rad
Aradan onca zaman geçmiş, okumayacaksın bunu sanırım.
Ben de acımdan cevap yazmamışım.

Çocukluğumdan beri hem Allah'a inandım hem isyan ettim.

Bugün bir iş sahibiyim, gelirim var. İsyankarlığımdan bir şey kaybetmedim. Afrika'ya gitmeye gerek yok, eve gelirken gördüğüm yoksul insanlar için isyan ediyorum yine. Ataması yapılmamış öğretmen adayları, köleleştirilen polisler, haksız yere hapis yatan emekçiler için isyanım devam ediyor.

Sen ve senin gibiler ben ve benim gibilerin varlığına inanmadığınız için bir türlü oturtamıyorsunuz kafanızda bunları.
Size çok uzak. Bencilliğiniz var ve kocaman.

Sizin için yapacak bir şey yok artık. Kendiniz yaşayıp kendiniz göreceksiniz.

Selametle.