I Love All My Snakes

Twitter'dan duyurmuştum ilginç bir röportaj hazırlığındayım diye. Röportaj teklifim kabul edildi ve harika bir röportaj çıktı. Tabii yazı ile anlaştığımız için soruları gönderip cevapları aldım. Bu nedenle sohbet havasında ilerlemiyor ama olur o kadar. 

Kullandığım fotoğrafların hepsi John'a ait ve fotoğrafları izni ile kullandım, izinsiz kullanılmamasını belirtmem gerek. 
Türkçesi, yazı daha da uzamasın diye yorumlarda. 
Buyurun bakalım:

Pippi: Thank you for accepting my request. At first, could you please introduce yourself to the audience? 

John: John. I'm 45, work in food service business as a district manager. I live in Las Vegas, Nv. Live with my wife and 4 kids. 

Pippi: How many animals currently live at home with, and what are their species?

John: I currently own 16 snakes (ball pythons, jungle carpet pythons, red tail boas, corn snakes, rainbow boa, and a yellow anaconda).

Plus I have 10 baby corn snakes that have just hatched a few weeks ago. I also have leapord geckos, bearded dragons, and a blue tongue skink. And two dogs. 

Pippi: When animals began to get interested you, especially the reptiles? What was the species of your first animal, and how old were you at that time?

John: I have always been interested in animals. Had dogs and cats as pets when growing up. But this last December I got my first snake after seeing a good friends snakes. Once I got one it just went from there. 

Pippi: And what about your family? What are they thinking about your animals? Are they okay with it? 

John: My wife is really great with the animals the first snake I brought home she wasnt sure at first but since has grown to really love them. She has her favorites that she handles a lot. My son helps me with the feeding and taking care of the snakes, he is 17 and really likes helping. I have taugh all the kids to respect the snakes and not be afraid of them but know that they are not toys to be played with. All my kids are 17 or older so that helps. 

Pippi: Your photo albums on Facebook are both attractive and scary for most people. How people react when they see the pictures? What is their first reaction like, most of the times? Do these reactions affect in you any ways?

John: Well reactions vary depending on if they like snakes or not. Those that know and love snakes love the pictures. Others that are scared of snakes are scared of the pictures. I always try to explain to those that are afraid of snakes that there is not really anything to be afraid of. Most snakes are more afraid of us then we are of them. And as long as you know how to handle and respect the snake, then snakes can be a wonderful pet.

Pippi: What are the dangers to live with animals? What are the precautions you’re taking?

John: The first thing I would say is that there is danger in keeping any animal from a dog to a cat to a snake. The main thing is knowing how to handle and what to do and what not to do. Dogs for example can be loving or mean and bite depends on how they are treated from a puppy. Same can be said for any animal show it love and it will love back show it aggression and it will be aggressive back. Precautions with snakes are making sure that you have a secure tank for that has some form of locking top. This is present in most tanks sold. It may just be a clip that latches on the outside a snake cant open that. Other precautions would be know what you doing to begin with. You need to research any animal before you buy them. Make sure how long the snake will live (some over 20 years) how big will it get (some over 25 feet) how much and how often to feed it. What to feed it. I handle my snakes often making them used to me and teaching them to not be aggresive. If you have bigger snakes then you should always have someone with you when you handle them. 

Pippi: If I’m not wrong, you’ve been bitten by the animals several times? How was that felt? Is there a threat when they bit you? Are there any other dangers beside the bites? 

John: I have been bite three times now and all three times it was something I did wrong when feeding the snakes. Snake bites that I have had have all felt like a small pinch nothing more. But bigger snakes can take bigger bites. None of the snakes I have are poisonous but there are those out there but I wouldnt own them its a risk I wouldnt take. 

Pippi: When a snake becomes dangerous? On the newspaper they said there was a python attacked it’s owner’s child, why these things happen? What was the owner’s mistakes, what do you think? 

John: I read the report on this but thats all I know. So anything I say can only be said from that report. Saying that the report I read said that the people had not feed the snake in over a month. That is way to long most snakes should be feed every 10 days at least I usually do 7 days. The other thing I read is that they had no lid on the tank just a blanket thrown on top of it. That is not a good way to house any snake much less a big snake like a burmese python. Anything else I could say would not be contrustive so I will not say. 

Pippi: Do the snakes perceive you as a threat sometimes? Do you hesitate to be with them sometimes because of this?

John: My snakes are tame from me handling them but I also always let my snakes know I am going to pick them up by making sure that they see me and not grabbing them when they are sleeping or ever bothering them when they are feeding. Snakes can perceive us as a threat though because we are so much bigger than them but with proper handling and care they will get to know you and not be aggressive when handling them 

Pippi: You take care of more than one species, do they live together in the same space? How are the relations between them, any problems for you?

John: I never house different species together. I do house the same kind of snakes together. Even though most breeds of snakes wont have any problem with each other there are some that do. 

Pippi: How much money do you spend for them in a month? What’s their favorite food? From where do you provide the food?

John: Different size snakes are fed different size either mice or rats. I feed only frozen/thawed. I never feed live in my opinion it makes the snake more aggressive and can also hurt the snake if they are not ready to eat. The mouse or rat will defend itself and can hurt the snake. I get all my food from the Snake Shop here locally. I don't know how much a month I spend but its probably somewhere around $100. 

Pippi: Where did you get your animals? Do you research the countries, places they lived before or on what circumstances they lived, how they caught?

John: I get most of my snakes and other reptiles from the Snake Shop here. Prices vary depending on breed of snakes to sex of snakes and size of snakes. Most expenisive one I have bought cost me $300. He is a albino red tail boa a beautiful snake. I research every snake I get before I get them to make sure what size they will get and how to house them. Most the snakes you will buy in pet store are captive born. I would never take a snake that was caught in the wild it could have all kinds of parsites and such because of what they eat and were they live. Plus they would be more aggressive caught from wild. 

Pippi: What are your suggestions to people who want to take care such animals like yours? Let’s say, I want a python, what I should I do first?

John: The first thing I tell anyone who wants to get a snake is research it. Know how long the snake will live. How to house it. How to feed it. What to feed and when to feed. How much to feed. A good beginner snake I think is a corn snake or a ball python. Both only get around 5 feet full grown and neither are very thick or very aggresive. Corns I would say are a perfect choice for a beginner. Ball pythons are also a great beginner snake very calm and hardly ever bite.

Pippi: What do you want to say to people which scared of these kind of animals? What should they know? What should we going to do when see a snake in the forest? Any suggestions?

John: If you see any snake in the wild walk away from it. Give it wide room. Remember they are just as or more afraid of you as you are them. People who are afraid of snakes I would say to them that they need to touch one. Feel the skin it looks wet and slimey maybe but its not it is smooth and the look of wet comes from the light hitting the scales. Snakes are not mean or evil they are just snakes. Some are very beautiful and can be a great pet if handled correctly. 

Pippi: Do you plan to get some new animals soon? If yes, what kind of?

John: Right now I am not planning on getting anymore snakes at this time but I am sure I will in the future. 

Pippi: It was nice to meet you and your family. Thank you for the interview.

John: In closing I would like to say I am in no way a expert on snakes. I have read and researched a lot about snakes and ask questions about things I dont know about. I love all my snakes and take very good care of them. It can be a lot of work at times but it is a lot of fun also. Snakes can be a great pet if handled properly. I was sad when I read the story of the baby being killed by the burmese python. Someone posted the link on my facebook page. There have been other stories I have read in the past about things like this and in almost all the cases it was because the owners didnt handle the snakes properly. I have 26 snakes and never has one got out of its cage ever. I handle and feed my snakes every week. I also give my snakes baths and clean their cages regularly each week. I change their water daily and check each cage every day turning on and off heat lamps. I would never own a snake I couldnt properly take care of either being able to buy food for them or house them correctly. As I said it can be a lot of work but I really love it. I think snakes can make great pets if handled with respect and proper care. 

Adsız'dan Sevgilerle

Blog okuyucularından güzel bir insanın bana-size söylemek istedikleri var. Başta bana mail yoluyla ulaştı ve ben bana yazdıklarını yazı haline getir, blogumda yayınlayayım dedim, kabul etti sağ olsun, buyurun:

"Merhabalar güzel insan, az önce formspring adresinden sana yazdım ama tuttu mu tutmadı mı bilemiyorum mail adresini bulamamıştır koca koca yazıyı koca gözlerim nasıl görmedi anlamış değil, okuyanlar olmasın çok ayıp kaçacak.. Neyse öncelikle blogunu yeni keşfettim teşekkür ediyorum kendi adıma okurken illaki kendime feyz aldığım durumlar oluyor, keyif alıyorum, zaman zaman hüzünleniyorum, yeri gelince kahkaha atıyorum ya da öyle bir şey diyorsun ki uzun uzun gözlerim dalıp dalıp düşünüyorum. Bu mail ne alaka diyeceksin ben yurdum insanı kendi halinde yaşayan kızcağızın tekiyim okul öncesi öğretmenliği okuyorum bitecek insallah, tabiri caizse hayat bana hiç bir şeyi armut gibi kucağıma düşürmedi kendi çapımda ehh sıkıntı yaşadım, olumsuzlukların getirdiği gerilim yıprattı haliyle, biliyor musun bana güleceksin belki ama üniversite yıllarında haftada art arda kitaplar tüketirken artık eski halimden eser yok topluluk içinde konuşmak bile istemıyorum, cumle kurmayı unuttum sanki, okudum aklımda kalmıyor üzülüyorum hem de çok bir öğretmen adayı olarak, senin blogu okurken rahatlıyorum teşekkür ederim güzel insan, yalandan da olsa cevap verirsen dünyalar benim olur... sevgiler... dedim ilk ona ben sevgili blog okurları :) sağolsun cevapsız bırakmadı beni nihayetinde eğitimci küçük büyük ihtiyacı var herkesin ona, neyse derken...

Biraz olsun kafamı dağıtırım bahanesiyle bizim oraların mecburiyet caddesinde bir iki tur atar insanları seyreder eve dönerim tek kelime etmeden, kalabalık bir aileye sahip olmama rağmen en çok sevdiğim bilgisayarımı açarım önce, hemen ardından haber siteleri haricinde takip ettiğim birkaç blog ve PİPPİ'nin blogunu tabii sakın vazgeçme yazmaktan diyorum ben ona, hayat buluyorum yazılarını okurken, burada tüm blog okurları adına teşekkür ediyorum..:) Üniversiteyi ailemden uzak bir şehirde okudum sudan çıkmış balık gibi daldım hiç bilmediğim şehre, yurda yerleştiğimde benden babamın numarasını istediler işte hayat benim için o zaman zor olmuştu, sevmem demegoji, felsefe ya da her neyse duygusal takılmayı ama üniversite sınavına girdiğim yıl babamı kaybettim ben, her neyse işte gel zaman git zaman içimde bitmek tükenmek, sönmek bilmeyen bir nefer yanıyordu hep..:) öğretmenlik, şartlar işte mümkün kılmadı istemediğim bölüm mezunu oldum alttan ala ala..:) ehh yaş 25 oldu sıfırdan başladım okul öncesi okuyorum bitmek üzere inşallah, yani bu kadar lafı niye ettin ne gerek vardı diyeceksiniz, herkes için imkansız olan bir şeyi başardım ben sanırım bunda büyük bir inanca sahip olmamım payı çoktur, nolur kapılma umutsuzluğa çiçek zamanı gelmeden açmıyor maalesef, hasılı her şey yoluna giriyor zamanla, hasılı duaya ihtiyaç var, dua etmeli ve bu yolla belayı defetmeli..:) milyon tane eğitim mezununa ihtiyaç bu ülkede senin gibi eğitimcilere ihtiyaç var, öğrenciler yardım bekliyor, sevgiyle kal, dualarımdasın...:)) dedim sonra napıoruz o zaman ilk olarak sevgili PİPPİ adına ve sonra tabiki blogun güzel okuyucuları, içinizdeki bütün güzellikler adına kocaman bir AMİNNNNNN çekiyoruz..."

Herhangi biriyle Hasbihâl 1

Bu etikette herhangi biriyle röportaj yapacağım ama bu, gerçekten herhangi biri. Adı yok, belki televizyon izleyicisi belki Greenpeace üyesi, belki doktor ama röportajımızı dondurma yerken dişinin kamaşmasıyla ilgili yapacağım. Belki bir erkek ama kadınların kuaförde harcadıkları zamanla ilgili konuşacağız, belki tercüman ama eltisiyle ettiği kavgaları anlatacak bilmiyorum zamanla göreceğiz. Bir de ek bilgi, soruları önceden hazırlayıp göndermiyorum, birebir görüşüyorum. Aslında röportajdan çok sohbet diyebiliriz buna. Muhtemelen uzun olduğu için okunmayacak ama olsun bakayım yayınladım gitti.

İlk konuğum, (konuk nedir ya, çok tv izledim ondan oldu işte neyse) babası alkol bağımlısı olan bir kadın. Yani elbette başka vasıfları da var ama bundan bahsetmek istedi.

-Selam faslını uzatıp "(gülüşmeler)" falan demeyeceğim biliyorsun az çok beni. Kendini tanıtmak için bir şeyler söyleyebilirsin ama..

-Merhaba, 25 yaşında, hâlâ ailesiyle yaşayan üstelik de işsiz bir kadınım.

-Girelim istersen hemen konuya. Baban ne zamandır alkol bağımlısı.?

-Ben doğmadan öncesinden beri desem.

-25 senedir bu durumla yaşıyorsun bu durumda. Alışmış olman gerekmiyor mu?

-Alıştım ama neye alıştığımı bilmiyorum. 

-Nasıl yani?

-Şöyle izah edeyim. Düşünün ki ilah bildiğiniz adamı yerden siz kaldırıyorsunuz her seferinde. Yollarda rezil oluyor, eve her gelişinde üstü toz toprak çamur. Muhtemelen bir yerlerde düşüyor. Bir de bu adamın kötü biri değil de aslında iyi biri olduğunu da düşünün. Yani size bir kere bile bu durumdayken bilerek zarar vermemiş olduğunu düşünün. Bunlara alışılmıyor maalesef.

-Peki sanırım anlatacak şeyler çok. O halde en baştan başlayalım senin çocukluğundan. Abuk dizilerdeki psikolog zırvaları gibi oldu ama idare et.

-Başlayalım bakalım. Ben ilk çocuğum ama ben doğduğumda babam evde değilmiş ve ertesi gün gelmiş eve sarhoş olarak. Beni istemediğinden ya da çok heyecanlandığından değil, yapmak istediği şey bu olduğu için belki de kendine engel olamadığı için. 2 sene sonra kardeşim de geldi, o gece de babam sızmış kalmış, sabah görmüş kardeşimi. Okul zamanı babamın bu durumuna çok üzülürdüm. İlkokulda okulun hizmetlisi alay eder gibi soru sormuştu bana hiç unutmam. "Kız, baban hâlâ içiyor mu?" Şimdi olsa "Sana ne be adam" der geçerim belki ama o zamanlar bunun utanılacak bir şey olduğunu sanıyordum. Bir de ailem yaşadığım yerin tanınmış ailelerinden olduğu için bu onlar için büyük bir sorundu ve evde her gece şiddetli tartışmalar oluyordu. Aslında tartışma da değil babaannemin, büyükbabamın, bazen annemin babama bağırışları. Bir keresinde babam sinirlenip üzerindeki yemeklerle beraber masayı fırlatmıştı. Gözümün önünde o sahne.

-Bir dakika, o zaman şiddet kullandı size karşı?

-Yok hayır, kim olsa yapardı sanırım bunu. Tahammül edilir gibi değildi çünkü ailenin onu dışlaması.

-Belki de bu yüzden içiyordu, olabilir mi?

-Olabilir zaten yaşım ilerledikçe aslında her şeyin sorumlusunun babaannem olduğunu anladım. Onun kuralcılığı, söylenmeleri babamı buna itiyordu.

-Babanla aran nasıldı peki?

-Babam eve normal geldiği günler kucağından indirmezdi bizi. Ama sorun şu ki, eve normal geldiği zaman yok denecek kadar azdı. Bize sürekli oyuncak ve ayakkabı alırdı ama bunun dışında çok yakın olamadık. Birkaç gün görmediğim bile olurdu. Ben uyuduktan sonra gelir, ben uyanmadan da işe giderdi. Sabahları öperdi beni ama bunu biliyorum çünkü çoğu zaman erken uyanır o öpücüğü beklerdim. Okul müsamerelerimize gelmez, beni yalnız bırakırdı, neyse ki büyükbabam vardı, okulun ilk günleri o gelirdi, müsamerelerimizin çıkışına o gelirdi. İzlemezdi sonuçta yaşlıydı ona göre değildi. Herkes ailesiyle gelirken ben yalnız kalırdım, çoğu rolde ben oynardım ama beni izlemeye kimse gelmedi hiç. Bir şey var aklımda.. Ben 2. sınıfa gidiyordum kardeşim de ana sınıfına ve o seneki müsamerede ikimiz de görev aldık. Babam geleceğini söylemişti çıkışa. İşimiz bitti, neredeyse kimsecikler kalmadı. Mecbur kaldık eve dönmeye. Ablayım ya, kardeşimin elinden tuttum kapkaranlık sokak nasıl korkuyorum ama belli etmiyorum. Kurbağa sesleri, köpek sesleri.. Eve geldiğimizde nedense herkes şaşırdı başkası bırakır sanmışlar. Babam odasında uyuyordu, alkollü gelmiş sızmış kalmış. Ben sanırım o gece büyüdüm. Ondan sonrası zaten hep benzer hikayelerle dolu.

-İlkokuldan sonra benzer bir şey olmadı mı?

-Oldu tabii bir sürü bir sürü.. Babam arabayla çıkar içer, kornaya basa basa gezerdi. Yaşadığı yere göre her konuda üstün bir adam bu bir de, anlamak imkansız. Normalken asla tasvip etmeyeceği şeyler yapıyordu. Birkaç defa kapıya polisler geldi, babamı alıp götürmek için. Babaannem kapıya çıkıp yalvardı polislere, ikna olup gittiler.

-Kavga falan mı etmişti?

-Yok babam kavgacı biri değildi, içtiğinde de asla sinirli olmaz aksine neşeli olurdu. Tabii karşınızda bayılmak üzere olan neşeli bir adamın olması sizin için pek de bir şey ifade etmiyor o ayrı.

-Başka ne gibi sıkıntılar oldu?

-Liseye gelelim mesela. Lisede beni servisten atmışlardı, okulumuzun dersleri geç bittiği için. Okul servisi olmayan minibüslerle gitmek zorunda kaldım. Babam da aynı güzergahtan geldiği için yarım saat bir saat aynı minibüste bulunuyorduk. Çoğu zaman minibüse içkili binerdi. Kafasını çarpar, aptal espriler yapar, beni herkesin içinde öper.. Böyle sayısız rezillik. Bir de herkese karşı onu savunmak zorunda kalmak tabii. Herkes bana ah zavallı kız diye bakarken ben başımı daha da dikleştirdim, ondan utanmamayı öğrendim. Çünkü o birçok insandan çok daha iyi yürekli, çok daha mükemmel bir adamdı. Lisede bir gün okuldan eve erken geldim, kitaplarım ağırlık yapmasın diye de babama vermiştim. Ödevlerim var kitaplarım defterlerim yok. Gece yarısıydı geldiğinde kapıyı bir açtım bütün defterlerim, kitaplarım yere saçılmış. Babam yok ortada. İndim bahçeye baktım sızmış kalmış. Annem sen kaldır dedi bana. Babam sarhoşken kimse ilgilenmiyordu onunla. Gittim kaldırdım o günden beri belimde sıkıntı var mesela. 100 kiloluk bir adamı nasıl kaldırdım inan bilmiyorum. Bir keresinde de düşüp burnunun üstünü kanatmıştı. Yatağa kadar taşıdık annemle ama annem gitti. Babama ağlaya ağlaya pansuman yaptım o uyurken. Bir keresinde de kolumu kırıyordu yanlışlıkla, sarhoştu yine her yer kar buz düşmeyelim diye kol kola girdik ama öyle enteresan bir şekilde tuttu ki kolumu anlatmam imkansız. Sonra ayağı kaydı azıcık ve haliyle kolumu çekti, kolumun kırılmasına ramak kala kurtuldum. Bir keresinde de atkıyı boğazıma dolayıp sıktı, boğuluyordum. Ama amacı sevmekti biliyorum.

-Onu çok seviyorsun anlayabiliyorum da sanki daha çok koruyor gibisin.

-Bilmiyorum gerçekten. Onu suçlamama izin vermiyor sevgim. Bir de malum aşk var babaya karşı. Senelerce onun gözüne girmek için çalıştım ben. Çok çok uğraştım dikkatini çekebilmek için ama kısmet olmadı. Belki okulu bitirip iş bulursam destek olurum dedim o da olmadı şu an onun bana değil ama benim ona karşı başım eğik.

-Onun da bir sürü hatası olmuş ama..

-Bir sürü evet çok çok hem de. İlgisizliği var en önemlisi o. Ayrıca alkole verdiği parayı bizden esirgedi çoğu zaman. Ben para isteyen bir çocuk değildim zaten ama okuldan para istediklerinde de vermezdi bazen. O yaşlarda bunlar çok önemli ve iz bırakıyor.

-Asla unutamam dediğin bir şey var mı tüm bunların dışında.?

-Var. Babam annemi dövdü. Böyle söyleyince çok saçma oldu neyse. Anlatayım mı?

-Elbette, eğer istersen, eminim merak eden vardır. 

-Merkezde halamda kalıyordum o ara. Bir öğretmenimin nişanı vardı yaşadığım ilçede. Ben de nişana gitmeye karar verdim. Babamın bindiği minibüse bindim. Minibüste az kişi vardı zaten arka beşliye oturdum ben babamın yanına. Babam çok içmiş, öyle ki minibüs hareket etti yol boyu uyudu babam, kimi zaman başını cama vurdu. Onu o halde görmek çok feciydi, gözlerimden yaş süzüldü. Eve geldiğimizde evde kimse yoktu herkes nişana gitmiş. Ben de babamın halini düşünerek gitmekten vazgeçtiğimi söyledim. Kabul etmedi. Sinirlenmesin diye tamam dedim. Sonra bindik arabaya, gittik. Nişan, öğretmenin nişanı olunca mekan öğretmenden geçilmiyordu, beni de severlerdi, beni görünce hemen yanlarına aldılar onlarla oturup konuşmaya başladım. Oyun havası falan çalarken birden içeri babam da girdi. Hayatta düğünde dernekte oynayan bir adam değil asla, ölsen yaptıramazsın hatta, ama arkadaşlarıyla beraber oynamaya başladı. İçkili olduğunu herkes anladı, fısıldaşmalar başladı. Öğretmenler bana acımaya başladı, bir tanesi alaycı bir şekilde "Babam içmiş yine" dedi. "Hı hı" dedim sadece ama o kadar sinirlenmiştim ki o öğretmene kalktım yerimden babamdan utanmadığımı herkese göstermem gerek diye düşündüm ve oynamaya başladım onunla birlikte. Türk filmlerinde gazozuna ilaç atılan kadını ortasına alan bir grup erkek kızın bayılmasını eğlenerek izlerler ya hani, aynı o sahneyi yaşadım. Babam ve arkadaşları etrafımda oynuyorlar, babam arada gelip öpüyor beni. Bir an bayılacağım sandım ve çıktım salondan. Oturdum merdivenlere ağlıyorum sessizce. Geri dönecektim aslında ama bütün bu olanları uzaktan izleyen annem ve babaannem de benim eve gittiğimi düşünerek toplanıp çıktılar. Babamın içki kullanmayan bir arkadaşı bizi arabasına aldı ve eve kadar götürdü. O zaman öğrendik olayın aslını. Babamı nişana gelen diğer arkadaşları salonda da içirmişti. Zaten sarhoş olan babam başka tür bir içkiyi de üstüne içince bu hale geldi. Ama aslında olay yeni başlıyordu. 
Arkadaşı bizi bıraktıktan sonra babamı eve getirmek üzere gitti. Yarım saat geçti geçmedi işte, babam eve geldi. Ben, annem, büyükbabam mutfaktaydık. İçeri girdi, büyükbabamla beni ite kaka dışarı çıkardı, neye uğradığımızı şaşırdık. Birden bir gürültü geldi mutfaktan, hemen içeri koştuk. İçeri girdiğimde annem yerdeydi, babam annemin saçından tutmuş sürüklüyordu nerdeyse. Büyükbabam ve ben zor aldık annemi elinden. Annem kaçtı. Babamı büyükbabama emanet edip annemin arkasından gittim. Kapıda kardeşimi gördüm, yüzü gözümün önünde şimdi bile. Gözleri fal taşı gibi açık, ağlıyor abla diye. "Merak etme dedim getireceğim onu bir şey yok, sen içerde bekle." Bahçeye kaçmış annem. Kaçabildiği tek yer evin bahçesi, ne garip değil mi? Babam elinde bıçakla bekliyor annemi içerde. Babaannem sakinleştirmeye çalışıyor babamı. Ben annemin yanındayım, "Boşanacağım" diyor. "Boşan anne tamam" diyorum ama ne dediğimi bilmeden, o da bilmiyor. Dudağı patlamış, mendille  kapattık. Kanlı bir mendil o, sakladım onu uzunca bir zaman sonra annem kendisi bulup atmış nedense. 
Sonra babam yattı, o yatınca annem eve girdi, bir garip oldu ev. O geceyi çok net hatırlamıyorum aslında ama annem yanımda yattı ve rüyamda babam annemle beni kovalıyordu. 
Sabah oldu, kalktım. Babam da kalktı aynı saatlerde. Islık çalıyor, şarkı mırıldanıyor. Günaydın dedi, cevap vermedim. Halamlar gelmiş. Acil durum toplantısı yapılacak, herkes çullanacak babama. Ben de uzaktan babamı izliyorum. Oturma odasının kapısına geldi, "Halanlar neden gelmiş" dedi, "Size sormak lazım baba bilmiyorum ben" dedim. Afalladı, tersliği anladı, içeri girse neyle karşılaşacağını bilmediği için olsa gerek kapıyı dinledi usulca. Sonra dış kapıya yöneldi, kapının önüne çıktı. Ben de arkasından gittim. Ağlıyordu. Evet hiçbir hatırlamıyordu dün geceye dair. "Ne yaptım ben?" dedi sadece, sarıldım ağladım. Bundan sonrasını da hatırlamıyorum. Ama annemin yüzünde duruyor o gecenin izi, ben de ne zaman o izi görsem bunların hepsini tek tek yaşıyorum yeniden. Ve ben kendimi suçluyorum. O gün oraya gitmeye karar vermemiş olsam ya da gittim madem oynamaya kalkmasam ya da kızıp dönmeye kalkmasam bunların hiçbiri olmayacaktı.

-Ne diyeceğimi bilemedim şimdi. Baban hiç alkolü bırakmayı denedi mi?

-Ben çocukken bir keresinde 6 ay içmemeyi başardı. Birkaç sefer daha denedi ama başarılı olamadı. Bir de geçen sene tövbe ettim dedi bir süre hiç içmedi ya da biz öyle sandık bilmiyorum ama şimdi 50 yaşında ve yine başladı. Böyle de devam edecek gibi görünüyor.

-Tedavi ettirmeyi düşünmediniz mi?

-Bozulunca tamire götürmek gibi değil ki, biz söyledik ama o istemedi doktoru, o istemeden bizim isteğimizle maalesef beceremedik bu işi. 

-Sen alkol kullanıyor musun?

-Babama yakın olmak için evet daha önce denedim. Rakı, bira, votka ve varsa içtim hatta babamla içiyorduk. O zamanlar gurur duyuyordum kendimle babam beni seviyor diye. Çünkü sadece o zamanlar gerçekten onun babam olduğunu hissettim. Beraber bir gece içip paylaştıklarımız tüm hayatım boyunca paylaştığımızdan daha ağır basıyor. Ama bir gün eve sarhoş geldiğimde annem anladı durumu, kaçamadım bu sefer ertesi gün çok ağladı. Benim annem sık ağlayan bir kadın değildir, çocuk gibi ağladı, perişan oldum ne yapayım anne nolur, yeter ki ağlama ne istersen yaparım dedim. O an git öldür kendini dese öldürebilirdim o kadar acı çektim. Yemin et, söz ver bir daha asla içmeyeceksin dedi. İstediğini yaptım, artık içmiyorum. Zaten son içişimde babam sağ olsun ne var ne yok karıştırıp içirdiği için artık içemediğimi de anladım. Kokusu bile midemi bulandırmaya yetiyor.

-Başka anlatmak istediğin söylemek istediğin herhangi bir şey var mı?

-Sadece bunları anlatma sebebimi eklemek istiyorum. Aa birileri bana acısın, vah vah desin diye değil sadece içimden atıp bundan da kurtulmak için anlattım, benim durumumdan çok daha kötü durumda olan aileler var. Ailesine her akşam şiddet uygulayan, ailesini terk eden pek çok baba var. Dediğim gibi amacım içimden atmaktı, bunları içimden atmama yardım ettiğin için teşekkür ederim. 

-Soru sormama izin verdiğin için ben teşekkür ederim.